Μας υποδέχτηκε ο αρχιφύλακας κύριος Ριζωτάκης. Πρώτα αναφέρθηκε στον τρόπο λειτουργίας του καταστήματος, την έννοια του σωφρονισμού και κατά πόσο είναι δυνατή η επίτευξή του, καθώς και στον τρόπο διαβίωσης των κρατουμένων. Το κτήριο είναι της δεκαετίας του 30, δύναται να φιλοξενήσει 100 και σήμερα έχει 300. Απάντησε στις ερωτήσεις των μαθητών και σαν πατέρας συμβούλεψε τα παιδιά. Πραγματικά συγκλονιστήκαμε από τα λόγια του.
Ακολούθησε ξενάγηση στο εργαστήριο. Άνθρωποι που δεν είχαν ποτέ ασχοληθεί με τον πηλό, την ξυλογλυπτική, το σαπούνι και την αγιογραφία, πλέον έχουν προοδεύσει και δημιουργούν έργα τέχνης, πολύτιμα, μια και έχουν αφιερώσει τον εαυτό τους σε αυτά. Οι μαθητές, είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν με τους εργαζόμενους κρατούμενους και κατανόησαν πόσο σημαντικό είναι να βοηθήσουμε τον εαυτό μας μέσω της δημιουργίας και να αντλήσουμε δύναμη μέσω αυτής. Τέλος, τα παιδιά, βίωσαν πώς είναι να ζεις μέσα σε ένα κελί 7τ.μ. και πόσο δύσκολη είναι η συμβίωση 4 ατόμων μέσα σε αυτό.
Αυτή η επίσκεψη, δεν είχε μόνο εκπαιδευτικό χαρακτήρα, μα ήταν ένα μάθημα ζωής που θα μείνει βαθειά χαραγμένο μέσα στις ψυχές μας.
Το ελάχιστο που μπορούσαμε να προσφέρουμε ήταν να δωρίσουμε δέκα τόμους της Καινής Διαθήκης στη δημοτική (εκδ. Ελληνική Βιβλική Εταιρεία) και η ολόψυχη ευχή στους εργαζόμενους να έχουν δύναμη να συνεχίσουν το δύσκολο έργο τους.
Κείμενο: Μαρία Δρούλου
Η φωτογραφία ανήκει στην κυρία Δρούλου (Μάης του 2020), είναι
ο Ι.Ν. Αγ. Ελευθερίου, όπως φαίνεται από το χώρο στάθμευσης του καταστήματος.
